Sesta Producties

Tessa Heselhaus

Trots op mijn roots!

Lekker eten, kleurrijke kleding, gastvrijheid: de tradities uit hun vaderland geven deze vrouwen graag door aan hun dochters.

Vriendin 23 - 2017

 

Sarah (60) woont sinds 1978 in Nederland. Ze verhuisde met haar man vanuit Ghana om hier een beter leven op te bouwen. Ze heeft haar dochter Vivian (37) zo veel mogelijk van haar cultuur meegegeven. Vooral de kleurrijke Ghanese klederdracht vinden ze beide erg mooi.

Vivian: “In de Ghanese cultuur mag je niet met je linkerhand iets aan iemand aanreiken, omdat je linkerhand als onrein wordt gezien. Ook is het onbeleefd om je bezoek te laten vertrekken met een lege maag. Ik vraag daarom altijd: ‘Wil je nog wat eten?’ De gewoontes die mijn moeder mij uit haar cultuur heeft meegegeven, hebben mij gevormd tot wie ik ben. Ontneem je mij mijn cultuur, dan ontneem je mijn identiteit – zo voelt het. In de Ghanese gemeenschap spelen religie en spiritualiteit een belangrijke rol. Op mijn linkerpols heb ik een tattoo met een Ghanees gezegde: Sankofa. Letterlijk betekent dat: ga terug en ga het pakken. Mijn vertaling is dat je alle goede dingen uit je verleden mee moet nemen naar de toekomst. Aan mijn zoontje Orlando (3) lees ik Anansi voor: sprookjesverhalen die in Ghana van generatie op generatie worden doorgegeven. Mijn moeder heeft ze mij geleerd. Uit de verhalen kun je wijze levenslessen trekken, bijvoorbeeld dat je niet mag liegen en je ouders moet respecteren. Ik vind het belangrijk om de Ghanese tradities aan mijn zoon door te geven. Hij is nog jong, maar ik leer hem nu al tropische groenten eten oals okra en hij is dol op gebakken banaan, dat in Ghana veel gegeten wordt. Als voedingsdeskundige verdiep ik me graag in de Ghanese keuken. Mijn moeder heeft me verschillende gerechten geleerd zoals jollof, Ghanese nasi en gari, gedroogde cassavemeel dat je als een soort pap eet met melk.”
Sarah: “Deze Kente – de traditionele jurk die ik aanheb – is handgeweven. Dit soort kleding draag ik bij speciale gelegenheden, zoals een bruiloft. Als kind was Vivian altijd gehuld in kleurrijke Ghanese kleding als we naar de kerk gingen. En toen haar zoontje werd gedoopt, droeg ze een blauw-witte Kente: de kleuren die je bij de doop van je kind hoort te dragen. Tegenwoordig heeft ze zelden traditionele jurken aan. Toch zie ik haar Ghanese roots terug in de manier waarop ze zich verzorgt. Zo draagt ze altijd haar hoofddoek en houdt ze van kleurrijke sieraden. Dat maakt mij als moeder heel trots.”

 

 

Click me